Lang leek het erop dat het schip zou vertrekken uit Volendam of - nog erger - definitief verloren zou gaan. De laatste eigenaar, Thom van der Woude, heeft het monumentale schip acht jaar onder zijn hoede gehad en zag er geen heil meer in. Ondanks verschillende oproepen van burgemeester Bulte meldde zich geen serieuze koper die het schip in Volendam wilde houden. Gezien de nogal troosteloze conditie van het schip is dit geen wonder: elke scheepskenner weet dat houten botters veel onderhoud vergt en blijft vergen. En op dijk in Volendam kan de oudere generatie nog haarfijn vertellen dat het feitelijk geen doen is om een oude kwak in de vaart houden. Toch zou het jammer zijn als dit schip uit het havenbeeld zou verdwijnen. Samen met de andere kwakken vormt het een van de weinige echt historische waarden in Volendam.
Dat de stichting nu opeens eigenaar is van de VD5 lag niet geheel in de planning. Piet Stuijt, secretaris van de nieuwe stichting, hierover: "Nu hebben we al onze handen vol aan het onderhoud van de VD84, de VD172 en de opzet van de houtscheepswerf. Nu komt de VD5 er nog eens bij, dus dat wordt wel erg druk. We gaan dan ook veel uitbesteden. Zo gaat de VD5 binnenkort naar Spakenburg voor de eerste restauratie." Toch is men ook blij met de nieuwe aanwinst. Jan Morren, de man achter de VD84: "De VD5 is een prachtig schip met een rijke historie. Het schip is er nu beroerd aan toe, maar over een paar jaar hebben we er een mooie kwak bij."
De financiering van alle plannen van de nieuwe stichting is nog niet rond. Jan Morren: "Voor de VD5 hebben we sponsors gevonden. Dat is goed geregeld. Voor de werf zijn we nog op zoek naar geldgevers. Dat zal niet eenvoudig zijn, maar ik heb er alle vertrouwen in dat het lukt." Piet Stuijt vult aan: "In 1994 begonnen we met de restauratie van de VD172, die toen feitelijk op de slopershamer wachtte. Vrijwel niemand geloofde erin dat het zou lukken. Het plan voor de historische scheepswerf is ambitieus, maar we zijn in gesprek met een aantal partijen en iedereen is enthousiast en ziet er het belang van in." In ieder geval is de nieuwe stichting voortvarend van start gegaan, want in de eerste paar maanden heeft men al een degelijke werkplek neergezet.
De VD5 is een Volendammer kwak of een 'grote botter', zoals men in Volendam zegt. Met een lengte van zestien meter is de Volendammer kwak het grootste vissersschip van de Zuiderzee. De VD5 is gebouwd in 1911, toen er 240 botters en kwakken in de Volendammer haven lagen. De VD5 was nummer 241 en kreeg dus visserijnummer VD241. In de visserijperiode was de VD241 achtereenvolgens eigenaar van Jan Schilder (van Dries) en Klaas Kwakman (Bol). Pas eind jaren vijftig werd het schip omgenummerd naar VD5 door de nieuwe eigenaar Jan Veerman (Knep). Na de visserijperiode kwam het schip in particuliere handen. Het langst (1977-1992) is het in handen geweest van Robert Vos, die de kwak ook grotendeels gerestaureerd heeft, er fanatiek mee zeilde en vele prijzen won. Momenteel zeilt Robert Vos als kapitein op de driemastbark Europa in de Zuidelijke IJszee. In 1994 bracht Thom van der Woude het schip als eerste kwak weer terug in de Volendammer haven. Nu is de VD5 een van de vier resterende kwakken, waarvan er drie in thuishaven Volendam liggen.
Het zorgenkindje in de Volendammer haven heeft dus weer onderdak gevonden. Dit tot geruststelling van Burgemeester en Wethouders van Edam-Volendam. Met het behoud van de VD5 is inmiddels een begin gemaakt. Het interieur is uit het vooronder gehaald en veilig opgeslagen. Voor zover mogelijk zijn de lekkages afgedicht, maar toch moet er regelmatig worden gepompt om het drijvende te houden. De komende jaren zal het steeds een stukje beter gaan met de VD5, totdat het weer een prachtige kwak is.
Verdere gegevens over de VD5:
Gegevens Stichting Zuyderzee Cultuur:
Stichting Zuyderzee Cultuur Volendam
Gegevens VD172:
Stichting d'Garnkwak
Gegevens VD84:
Stichting Pieter Bell
