Overige foto's
De mast is een massieve paal van circa achttien meter lang (waarvan bijna 16
meter bovendeks). In februari is hiervoor een boom (lariks) uitgezocht,
afkomstig uit een Duits bos. Deze was 25 meter lang en onderaan ruim 70 cm dik.
Wij kregen de mast aangeleverd als een enorme vierkanten paal. Timmerman
Cees Droste heeft hierin stukje bij beetje de juiste ronding aangebracht, door
de boom eerst van vierkant naar achtkantig, en vervolgens naar zestienkantig
te schaven. Van daaruit wordt de mast rondgeschaafd en geschuurd. Op de foto
is de mast juist achtkantig gezaagd en geschaafd. Inmiddels is ie volledig
af, inclusief top, beslag en wimpel.
Vooraan op het dek komt tussen de boorden het
braadspil te liggen,
een achtkantig stuk hout dat naar de boorden toe taps toe loopt. Het wordt
gebruikt om het anker op te halen. De ankerlijn is er dan omheen geslagen
en door het spil rond te draaien wordt het anker naar boven gehaald.
Overigens is het braadspil op de foto van een ander schip afkomstig. Voor
de VD172 moet het nog worden gemaakt.
Verder is op de foto een aantal kleinere onderdelen te zien die op het
boord en tegen de voorsteven bevestigd zijn. Van links naar rechts zijn dit:
- de gewelfde schelp , dat het draaipunt van braadspil aan de
bovenkant afsluit.
- de beretand aan bakboord. Tussen de beretanden en de
voorsteven komen anker en dreg te liggen.
- het bakboord slemphout . Dit krom gegroeide hout ligt in de
hoek tussen steven en berghout.
- de ijzeren stagoogbout die van bovenaf in de voorsteven wordt
geslagen. Aan het oog wordt het massief ijzeren voorstag bevestigd.
- de beretand aan stuurboord
- de bolder aan stuurboord. Hier worden de meerlijnen op
belegd.
Op deze foto is de binnenkant van het vernieuwde achterschip te zien.
De platen eiken achteraan zijn de staande en liggende doften.
De onderste staande doft ondersteunt de liggende doft .
Op de liggende doft staat de bovenste staande doft .
Samen vormen deze platen eikenhout een soort bank over de volle breedte van
het achterschip. Op de liggende doft komen nog twee
kleine spantjes te staan, de zogeheten doftknietjes. Gerard, medewerker van
Cees Droste, is hier bezig de doftknie aan stuurboordzijde pas te maken.
In de takels hangt de overloop voor de grootschoot. Dit is een balk
waarover een ring loopt waaraan de grootschoot (= lijn om de stand van het
grootzeil te controleren) is bevestigd. Bij veel botters is dit in de het
liggende doft geintegreerd, maar bij kwakken is het een zware dwarsscheepse
eiken balk die aan beide zijden in het spantenwerk is opgesloten.
In de zomer van 1997 is aan het nieuwe roer begonnen, circa 2,5 meter
hoog, 7 cm dik en niet te tillen. Het is samengesteld
uit 7 delen eikenhout, die zijn verbonden met constructielijm en
32 zogenaamde 'blinde' roestvrijstale pennen van 16 cm. Deze pennen
zitten in het binnenste van het roer (en zijn dus onzichtbaar)
en verbinden telkens twee delen hout met elkaar.
De gaten voor de pennen zijn krapper geboord dan de dikte van de pen
(12 mm), zodat het geheel goed vast zit.
Het beslag van het roer is ook volledig nieuw gemaakt. Dit is in de
winter '97/'98 door onze smid, Jaap Steur, gedaan.
Van december '97 tot maart '98 is bij slecht weer aan de zwaarden gewerkt.
De eerste handelingen zijn ongeveer hetzelfde als bij het roer: twee delen
7 cm dik eiken worden aan elkaar gepend en gelijmd. Daarna is een zwaard
echter veel moeilijker en meer werk om er de juiste vorm in te krijgen.
Door hun specifieke vorm bepalen de zwaarden namelijk een groot deel van de
zeileigenschappen. Een botter met een niet goed 'lopend' zwaard zal nooit
optimaal kunnen zeilen.
Een zwaard heeft aan de binnenkant een gebolde vorm en is aan de buitenkant
licht uitgehold. De precieze mate en plaats van deze holling en bolling is
het meest kritisch en een kwestie van vakmanschap en ervaring.
Net als het roer worden de zwaarden voorzien van een aanzienlijke hoeveelheid
beslag, zowel voor de ophanging als voor de bescherming rondom.
Uitreiking Golden Reel Award
In augustus 1997 kreeg de stichting van Marco Borsato een prijs van
duizend dollar uitgereikt in Studio Arnold Muhren, naar aanleiding
van de toekenning van de Golden Reel Award aan het producers team
van Marco.
Schroefas boren ( maart 1996)
Voor het boren voor een schroefaskoker door de achtersteven was een
zelfgemaakte boor van ca. 3.5 meter lang nodig. Omdat het gat
kaarsrecht moet zijn, is een stevige fundatie voor de
boorinstallatie nodig.
Na 3 uur boren was de klus geklaard en het resultaat optimaal: het
gat zit precies in de as van het schip.
